به مناسبت اول مه: روز جهانى کارگر، روز جهانى کارگر، روز جهانى سوسياليسم و انسانيت و تمدن است

 

پيام حميد تقوائى

اول مه روز اعلام کيفرخواست کارگران جهان عليه نظام سرمايه دارى است. امروز، در عصر افسارگسيختگى سرمايه دارى بازار آزاد، ضديت و تقابل نظام سرمايه دارى با آزادى و رفاه و حرمت انسانى بيش از هميشه و با شدت و عمق بيسابقه اى در تمام کشورهاى جهان خود را به نمايش گذاشته است. بورژوازى جهانى عريان و صريح همه جا به هر چه نشانى از آزادى و انسانيت دارد حمله ميبرد و بجز سود و سود آورى هر چه بيشتر، هيچ ارزش و معيارى را برسميت نميشناسد. زدن از بيمه و بهداشت و آموزش و ساير خدمات عمومى، ثابت نگاهداشتن و حتى کاهش سطح دستمزدها، افزايش ساعات کار، بيکارسازيهاى گسترده، محدود کردن اتحاديه ها و تشکلهاى مستقل کارگرى و لغو حقوق صنفى و مبارزاتى کارگران، اينها همه از اجزاى سياستى است که بانک جهانى و صندوق بين المللى پول تحت عنوان سياست رياضت اقتصادى و سفت کردن کمربندها در دستور کار دولتها قرار ميدهند. نتيجه اين سياست براى کارگران و اکثريت عظيم حقوق بگيران در همه کشورها چيزى بجز فقر و محروميت و بى حقوقى هر چه بيشتر نبوده است. سياست رياضت کشى اقتصادى نه تنها طبقه کارگر بلکه اکثريت عظيم مردم دنيا را، مردم شريفى که منفعتى در تشديد استثمار ندارند، در چنگال خود ميفشارد و به ورطه فقر و گرسنگى و بيکارى و بيخانمانى ميکشاند.

در عرصه سياسى نيز سرمايه دارى دوره ما دنيا را قرنها به عقب کشيده است. مذهب و قوميت به جريانات فعال و بستر اصلى سياست در کمپ بورژوازى جهانى تبديل شده اند. در بخش وسيعى از جهان جامعه را به موزه اى از مذاهب و مليتها و قومها و قبايل و نژادها و دولت را به ارگان سازش و تعادل ميان سران اين دارو دسته هاى عتيقه تنزل داده اند. جامعه مدنى، شهروند و حقوق برابر شهروندى مستقل از مليت و مذهب و قوميت، حتى در خود جوامع غربى بيش از پيش به حاشيه رانده شده و انکار ميشود و جاى خود را به نسبيت فرهنگى و دسته بندى انسانها بر مبناى وابستگى هاى مذهبى و ملى و قومى و نژادى ميدهد. نفى هويت انسانى و ارزشهاى جهانشمول انسانى اساس نظرى-سياسى کمپ بوژوازى جهانى و زيربناى ايدئولوژيک مشترک نيروهاى فعال در اين کمپ، از القاعده و اسلام سياسى ضد غرب و پرو غرب، تا تاچريسم و ريگانيسم و نئوکنسرواتيسم حاکم در غرب است. اين رجعت به قرون وسطى جهان را به عرصه جنگ و جنايت و آدمکشى متقابل ميان تروريسم ميليتاريستى دولتهاى غربى از يکسو و تروريسم اسلامى و سران قبايل و اربابان جنگى قومى- مذهبى از سوى ديگر تبديل کرده است. يک جهان فقير و ناامن و هراسان و جنگزده ارمغان و تحفه نظم نوين جهانى سرمايه دارى بازار آزاد براى مردم جهان امروز ماست.

کارگران همه کشورها! به اين توحش فقط ما کارگران ميتوانيم خاتمه دهيم. شيشه عمر حاکمين اين دنياى به قهقرا کشيده شده در دست ما کارگران است. پرچم تمدن و انسانيت در دستان ماست. سوسياليسم، راه و آلترناتيو ما کارگران براى خلاصى از منجلاب سرمايه دارى جهانى، امروز بيش از هر زمان ديگر ضرورت و مطلوبيت و فوريت خود را به همه مردم جهان نشان ميدهد. مارکس صد و پنجاه سال قبل اعلام کرد که "يا سوسياليسم يا توحش کاپيتاليستى، آلترناتيو ديگرى در برابر بشريت وجود ندارد" ، و امروز بشريت دنيا حقيقت اين گفته را تحت سايه شوم "نظم نوين" تروريستى که همه جهان را در بر گرفته است تجربه ميکند. امروز هر انسان معترض به اين نظم نوين تروريستى، هر فرد آزاديخواه و انساندوست و هر انسان سکولار و طرفدار مدنيت و مدافع حقوق برابر شهروندان، در کنار کارگران و همراه و همرزم جنبش سوسياليستى کارگران است. اول ماه مه امسال جشن کارگران و جشن تمام مردم متمدن و آزاديخواه و انساندوست جهان است. با پرچم مارکس و سوسياليسم در همه کشورها بميدان بيائيم و تمدن و انسانيت را گرامى بداريم.

کارگران ايران!جمهورى اسلامى سمبل و نمونه انسان ستيزى و توحش سرمايه دارى عصر ماست. بيست و شش سال است که کارگران و اکثريت قريب به اتفاق مردم در ايران فقر و بيحقوقى و تبعيض و نابرابرى را در زير سلطه يکى از خشن ترين و وحشى ترين ديکتاتوريهاى مذهبى در جهان معاصر تجربه ميکنند. تجربه دو دهه اخير جامعه ايران در عين حال تجربه مقابله و اعتراض و مبارزه انقلابى بى وقفه کارگران و زنان و جوانان و اقشار وسيع مردم جان به لب رسيده در يک مقياس گسترده بوده است. مبارزاتى که از "افزايش دستمزدها" تا "حق تشکل و اعتصاب" و از "لغو آپارتايد جنسى"، تا "نان و آزادى براى همه" و "سوسياليسم بپا خيز براى رفع تبعيض" بر پرچم آن حک شده است. اول ماه مه امسال با پرچم مرگ بر سرمايه، با شعار آزادى و برابرى و با خواست افزايش دستمزدها و حق تشکل و اعتصاب به خيابانها بيائيد و فرياد اعتراض خود را عليه توحش سرمايه دارى در ايران و در تمام جهان بلند کنيد.

زنان، جوانان، مردم آزاده ايران! جشن کارگران، جشن همه مردم است. اول مه جشن آزادى و برابرى است. جشن تمدن و انسانيت است. جشن همه کسانى است که سلطه قوانين قصاص و آپارتايد جنسى و شلاق و شکنجه و سنگسار را نميپذيرند، جشن همه کسانى است که به نظم تروريستى دنياى معاصر اعتراض دارند، تقسيم بندى مردم به مليتها و مذاهب و اقوام و نژادها را مادون شان و حرمت انسان ميدانند و خواهان يک زندگى آزاد و برابر و مرفه هستند. اول مه امسال کار را تعطيل کنيد و به جشن جهانى کارگران بپيونديد.

زنده باد اتحاد جهانى کارگران، زنده باد تمدن وانسانيت، زنده باد سوسياليسم!

حميد تقوائى

دبير کميته مرکزى حزب کمونيست کارگرى ايران

٥ ارديبهشت ١٣٨٤، ٢٥ آوريل ٢٠٠٥